نهم آذر، سالروز باز پس گیری ابوموسی و تنب بزرگ و تنب کوچک

اولین پرچم ایران پس از گذشت کمتر از 35 دقیقه از آغاز عملیات، بر اولین جزیره افراشته شد و در راس ساعت هشت، در هر سه جزیره، پرچم ایران همراه با شلیک 21 گلوله توپ برافراشته شد.

آزادسازی ابوموسی

در جزیره ابوموسی نیروهای وابسته به گردان های ساحلی، راس ساعت 6:15 دقیقه صبح به وسیله یک فروند هاورکرافت BH-1 در قسمت غربی جزیره پیاده شده و بلافاصله به سوی نقاط حساس پیشروی کردند و در ساعت 6:50 دقیقه صبح، همه نقاط حساس و ارتفاعات اشغال شد.

افسران و درجه داران و سربازان ایرانی به محض پیاده شدن در جزیره ابوموسی، پرچم ایران را بر بالای کوه حلوا که مرتفع ترین نقطه ابوموسی است برافراشتند.

ساعت 6:50 دقیقه صبح، همه نقاط حساس و ارتفاعات جزيره ابوموسي تصرف شد.

هنگام اجرای عملیات یک فروند هلیکوپتر، دیده بانی نقاط حساس جزایر را بر عهده داشت.

ساعت 6:30 دقیقه صبح هواپیماهای شکاری نیروی هوایی شاهنشاهی ایران برای پشتیبانی از نیروهای عمل کننده نمایان شدند.

ساعت 7:15 دریادار عطائی جهت ملاقات با شیخ صقر از شارجه به جزیره عزیمت کرد و در ساعت 7:30 بلافاصله در منطقه ملاقات پرچم ایران برافراشته شد.

آزادسازی تنب بزرگ و کوچک

در جزیره تنب بزرگ در ساعت شش هلیکوپترهای نیروی دریایی اعلامیه ای مبنی بر عدم مقاومت روی دهکده و ساختمان پلیس پخش کردند و در ساعت 6:15، پنج فروند هواناوSRN-6 در سه کرانه شمالی جنوب شرقی و جنوب غربی نیروهای کماندویی و گردان های ساحلی را پیاده کردند.

عملیات در این سه کرانه به ترتیب توسط ناو کهنموئی و ناوچه پروین و ناو میلانیان و یک فروند Bell-205 از هلیکوپترهای رزمی پشتیبانی می شد و در ساعت 6:35 جت های نیروی هوایی نیز به روی جزیره ظاهر شدند.

یکی از هاورکرافت ها حامل کماندوها از شمال جزیره و 4 فروند از دو نقطه جنوب شرقی و غربی یک یک با پیاده کردن از هواناو در چهار گروه به سمت ارتفاعات دو جزیره پیشروی کرده و ابتدا با هیچ گونه مقاومتی روبرو نشدند تا این که گروهی به فرماندهی سروان پیاده سوزنچی، به مقابل مدرسه و پایگاه پلیس می رسند.

در این زمان یکی از افراد، بدون اسلحه به پاسگاه اعزام می شود که پلیس ها را به تسلیم دعوت کند.

دو نفر از پلیس ها بدون اسلحه از پاسگاه بیرون می آیند و همین که سروان سوزنچی فرمانده گروهان و مهناوی یکم حبیب الله کهریری بیسیم چی گروهان و دو نفر ناوی به اسامی آیت الله خانی و علی قربان روزبهانی آنها را دیده و در پوشش سایر افراد گروه که درازکش بودند به سمت پاسگاه پلیس می روند و در هشت قدمی درب پاسگاه، از داخل پاسگاه با مسلسل 21 به آنها تیراندازی می شود و در نتیجه سروان پیاده سوزنچی و مهناوی یکم حبیب الله کهریری و ناوی آیت الله خانی به شهادت مي رسند و ناوی وظیفه علی قربان روزبهانی مجروح می شود.

در این موقع سربازان نیز به تیراندازی پلیس ها جواب می دهند و در نتیجه چهار پلیس کشته می شوند و پنج نفر از آن مجروح می گردند و در همین حال گروه دوم به سرپرستی ستوان یکم به سمت پاسگاه پلیس پیشروی می کنند و برای کمک، یک فروند هلیکوپتر حامل مسلسل بلند میشود که به علت نزدیک بودن نفرات دو طرف نمی تواند از مسلسل استفاده کنند.

در این هنگام ناو سروان شفیق با ناخدا سوم خزعل توسط هلیکوپتر از جزیره ابوموسی به تنب می آیند و با استفاده از دیوار ساختمان و شهامت ناوسروان شفیق و ناخدا خزعل به پشت پاسگاه رفته و از درب عقب پاسگاه وارد می شوند و افراد پاسگاه را که مدام تیراندازی می کردند وادار به تسلیم می کنند و از نقاط مختلف خانه های دهکده نیز تیراندازی های پراکنده به سوی نیروهای ایرانی می شود که تلفاتی نداشت.

برافراشته شدن پرچم ايران مقابل پاسگاه تنب بزرگ

پس از سقوط پاسگاه، با احترام نظامی پرچم ایران مقابل پاسگاه و مدرسه نیز برافراشته شد و مجروحان با هلی کوپتر به بیمارستان شیر و خورشید بندرلنگه اعزام می شوند و پس از سقوط پاسگاه، نیروهای ایرانی تمامی سلاح های موجود در پاسگاه و خانه ها را جمع آوری میکنند و تصرف جزیره تنب بزرگ کامل می شود.

ساعت 10 صبح، دریادار حبیب الهی و عکاسان و فیلمبرداران وارد جزیره شدند و اندکی پس از اتمام عملیات، امیرعباس هویدا نخست وزیر وقت، در نطقی بازگشت جزایر ایرانی را به آغوش میهن اعلام کرد.