لیوا گروهی محلی با قابلیت های جهانی

آخرین کنسرت این گروه که در تالار آوینی بندرعباس برگزار شد گواه این ادعاست.

اجرای موسیقی صاحب هویت، آن هم در شکل و فرمی حرفه ای، مهم ترین ویژگی کنسرت اخیر لیوا بند بود.

در این برنامه برای تمام بخش ها از ترتیب و ترکیب تا انتخاب قطعات وقت و انرژی صرف شده بود و اجرای بی عیب و نقص هنرمندان گروه نیز نشانه مهارت خیره کننده و هماهنگی آنان نشان دهنده روزها و ماه ها تمرین قبلی بود.

حساسیت لیوا بند بر روی سایر بخش ها نیز غیرقابل انکار بود که این موضوع در طراحی متفاوت و همخوان دکور و لباس و انتخاب اینستالیشن های پس زمینه خود را نشان می داد.

لیوا بند در این کنسرت با دست پُر و بدون خساست به روی صحنه رفت و اجرای 17 قطعه در یک کنسرت را می توان رکوردی قابل توجه در اجراهای استان و شاید هم ایران دانست.

لیوا بند در این برنامه قطعات علی بابا، مفنق، سما، صدای دریا، بدو پیدام بکن، تو که میدونی، لیوا، مشایخ و سادات، زار، شرجی و گرما، معشوقه، یامبوسانا، چاپی، زنجیر، روزن رفته، زک و زندگی و یار چغلو را اجرا کرد.

درخشش لیوا بند، یک شبه به دست نیامده است و می توان گفت پیشینه و ریشه صیقل خورده آن، اکنون به استعدادهای جوان و متفکر گره زده شده است.

بند لیوا بعد از نیم قرن با اعضای جدید و سبک متفاوت به سرپرستی کارلوس (حسین قدسی نژاد) دوباره شروع به حرکت کرد.

لیوا از دی ماه 95 اعضای جدید خود را در بر گرفت و پس از هشت ماه برای اولین بار به صورت رسمی موسیقی خود را به صحنه برد.

سازهای لیوا دست ساخته های استاد محمد پرخوست که سالهاست با موسیقی اهل هوا شناخته می شود و در اجرای اخیر هم در بخش آیینی موسیقی درمانی، این مجموعه را همراهی کرد.

اما بد نیست در این بخش اعضای گروه را که هر یک به تنهایی قطعه ای تمام کننده از این پازل بزرگ بودند را بشناسیم:

لیوابند متشکل از کارلوس (حسین قدسی نژاد) خواننده ی پاپ، محمد پرخو خواننده و نوازنده ی سازهای کوبه ای اهل هوا، انوش بنارویی خواننده و نوازنده ی گیتار، امید قدسی نژاد خواننده و نوازنده ی سازهای کوبه ای، احسان عبدی خواننده و نوازنده ی عود، طارق نیک پور نوازنده ی سازهای کوبه ای و ادوات، امیر مناف پور نوازنده ی گیتار الکتریک و کلاسیک، رئوف آریان پور نوازنده ی گیتار الکتریک و سازهای کوبه ای، فرزاد ادهمی نوازنده ی گیتار باس، مهراد شاغول نوازنده س کیبورد، محمد حاجی پور نوازنده ی درامز، امین کهوری نوازنده ی سازهای کوبه ای و ادوات، فرید دازگر نوازنده ی سازهای کوبه ای بودند.

همچنین سمیرا نقش بندی به عنوان خواننده بک وکال و نوازنده سازهای کوبه ای، نیاز عسکری و پریسا زارع نوازنده ی ادوات و خواننده کُر گروه را همراهی کرده و سعید امیرشکاری عنوان صدابردار گروه بود.

مجری برنامه پیش از شروع کنسرت، سوالی را از تماشاگران و مخاطبان مطرح کرد و از آنان پرسید "ترجیح می دهید امشب خاطره سازی کنید یا تجدید خاطره؟"

وقتی کنسرت به پایان رسید طرفداران خاطره سازی و تجدید خاطره به یک اندازه راضی به نظر می رسیدند.

نوستالژیای قطعه ای مانند یارچغلو خاطر خاطره بازان را خوش کرده بود و از سوی دیگر قطعاتی مانند "بدو پیدام بوکو" با حال و هوای این روزهای جوانانی که تازه خاطره سازی را شروع کرده اند همخوانی داشت.

همان گونه که در ابتدا گفته شد، اجرای اخیر لیوا بند را می توان نمایشی کامل از آمادگی یک گروه ریشه دار و در عین حال جوان دانست که با اندکی حمایت در آینده ای نه چندان دور می تواند از پوسته هرمزگان بیرون آمده و با بردن این نام و آیین ها و موسیقی ها و ترانه هایش به آن سوی استان و کشور، مرز و قلمرو فرهنگی و معنوی آن را گسترده تر کند.