“فحشا” حقیقتی تلخ در جامعه اسلامی ایران

به گزارش شبکه اطلاع رسانی هرمز؛ ارمغان دنیای امروزی برا همگان محیط و جوی مملو از فرصت و خطر است. این فرصت زمانی به وضوح آشکار می شود که تکنولوژی نوین ارتباطات سایه شوم و سیاه خود را بر سرتاسر جهان انداخته است، به شکلی که در جوامع مختلف با عقائد، سنن و فرهنگ ها متفاوت ، وارد شد تا بتواند به اهداف خویش دست پیدا کند و باعث بی بند و باری در جوامع مختلف شود.
مضراتی که ماهواره در جامعه ی اسلامی ما دارد بسیار بیشتر از منفعت آن می باشد که امروزه جوانان از ماهواره برای استفاده برنامه های علمی و آموزشی آن را انتخاب نمی کنند بلکه بیشتر تمایل دارند به دیدن فیلم ها، سریال ها وبرنامه هایی که در تلویزیون داخل کشور پخش نمی شود و هیچ محتوایی جز بی بند و باری را به شکل غیر مستقیم به بار نمی آورد و این برنامه ها صرفا برای تزلزل و سست کردن بنیان خانواده ها می باشد که ما در این متن می خواهیم به مضرات ان بپردازیم.

یکی از آثاری که این تکنولوژی برای خانواده ها به ارمغان آورده است، تأثیر زیان بار بی حجابی بانوان و تزلزل خانواده ها است، چرا که آنان با گسترش و رواج مسایل جنسی و فحشا از خانواده به جامعه و بلعکس، مرتکب ستمی فاحش و غیرقابل جبران به اجتماع می گردند و روابط زناشویی در خانواده ها را متزلزل می کنند، در نتیجه امنیّت خانوادگی با خطرات جدی از قبیل از هم پاشیدگی بنیان خانواده و عقده مند شدن مردان، روبرو می شود و این مشکلات زیان بار به محیط جامعه کشیده شده، امنیّت اجتماعی را در نظام اسلامی با آشفتگی جدی مواجه می سازد.

یکی از آثار مهلک این تکنولوژی و شبکه ها برای عوام برداشته شدن پرده حیا بین افراد در خانواده ها و جامعه است، دوستی های مختلف خیابانی و آشنایی هایی که مع الاسف برای زنان و مردان ما آسیب اجتماعی شناخته شده را به همراه داشته است.

یکی از عواملی که باعث می شود زنان تحت تأثیر هجوم فرهنگ غرب قرار بگیرند، دیدن این فرهنگ غربی است و زیبا جلوه دادن این فرهنگ باعث از هم پاشیدن خانواده ها و بالا رفتن آمار طلاق شده است، مردم ضعف ایمان و عدم آگاهی آنان از اسلام و تعالیم رهایی بخش آن است و هنگامی که کاملاً غافل و جاهل می شوند، نقشه استعمار عملی می شود و به این ترتیب، آنان به اهداف سیاسی و اقتصادی خود می رسند.

بی حجابی یا حضور تحریک کننده زنان در جامعه، از آثار زیانبار اخلاقی، سیاسی، آخرتی و اجتماعی مختلفی برخوردار است که یکی از مهم ترین آن ها زوال امنیّت اجتماعی است.

متأسفانه برنامه ریزی لازم برای آسیبهای اجتماعی انجام نشد و پیگیری از سوی هیچ یک از افراد جامعه صورت نمی گیرد و بیشتر مسائل را از منظر سیاسی نگاه کردیم و از منظر دلسوزانه به آن نگریستیم و این رفتار باعث شد تا در این زمینه عقب بیفتیم.

دولت ما باید مشکلات و کم و کاستی ها و خلأهای قانونی و حتی قوانین که مانع در زمینه پیشگیری و مقابله با آسیبهای اجتماعی را بیان و پیگیری کنند و آن ها را پررنگ تر جلوه دهند تا شاید در این مسیر با برگزاری جلساتی این راه پر پیچ و خم را مورد توجه قرار دهد.

انتهی پیام/

- - , .
.