
به گزارش شبکه اطلاع رسانی هرمز؛ به نقل از هرمزپرس؛ یاداشت صریح محسن باقری پیرامون اتفاق اخیر سینمای ایران یه شرح ذیل است: در خصوص اقدام اخیر پس از انتشار عکس خالکوبی نماد فمنیستی بر روی دست ترانه علیدوستی وی اعتراف کرد من یک فمنیستم.
اما فمنیست چیست؟ جنبش فمنیستی به حمایت از حقوق زنان از غرب به پا خاست
جنبشی که خواهان میدان دادن به زن و قائل به این است که اسلام زن را محدود کرده است. به همین دلیل خواهان دیه برابر زن و مرد هستند. فمنیست ها قائل به ارزش دادن به زن از طریق عدم تربیت کردن فرزند هستند. عقیده آنها بر این است که فرزند در زندگی باعث عزلت زن می شود و به همین دلیل نقش مادر برای زن قائل نمی شوند.
گروه های متفاوتی در جنبش فمنیستی به وجود آمدند اما تتو ترانه علیدوستی نماد جنبش پرو چویس از گروه های فمنیستی با شعار بدن من حق من و انتخاب من است. گروهی که با این شعار قائل به آزادی سقط جنین برای زن حتی بعد از دمیدن روح بر جنین در شکم مادر است. و آزادیهای افراطی دیگر که در این نوشتار نمی گنجد.
جالب است یک بازیگر مسلمان که در سایه انقلاب اسلامی اینگونه به شهرت رسیده چنین سخنانی بگوید.
عذر بدتر از گناه ترانه علیدوستی ها نیز همین است
ظاهرا ترانه علیدوستی از فمنیست و گروها و قواعد آنان آگاهی ندارد که چنین به فمنیست بودن خود اعتراف می کند. نگاه ترانه علیدوستی در وهله اول شاید با نگاه فمنیست ها تفاوت داشته باشد اما ترانه علیدوستی نمی تواند قواعد فمنیستی را تغییر دهد .
قبول کردن فمنیست شدن به معنای قبولی تمام لوازم و ملزوم آن باید به ترانه علیدوستی گفت که اندکی هم تحقیق کند چرا که توضیحات ترانه علیدوستی در مورد فمنیست ها ربطی به جنبش های فمنیستی ندارد.
و وی نمی تواند واقعیت جنبش های فمنیستی را وارونه جلوه دهد. تتو وی که نماد جنبش های آزادی سقط جنین است نشان می دهد اساسا وی چه مشی دارد.
اما قصه تلخ سینمای ایران به اینجاها ختم نمی شود
باید گفت بازیگرانی که به لطف این انقلاب به این شهرت و احترام در سایه امنیت و قداست زن رسیدند حق نیست که چنین برخوردهایی داشته باشند.
بنده ادعا دارم اگر همین بازیگران در غرب بودند سینمای هالیوود جائی برای اینان نداشت. چرا که لازمه سینمای هالیوود فروختن ارزش خود است. اما حال که انقلاب اسلامی شرایطی را فراهم کرده تا زن بدون فروختن ارزش خود به چنین جائی برسد آیا حق این است.
مشکل ترانه علیدوستی نیست. سینمای ایران است
ما نیاز داریم در سینمایمان انقلاب شود و انقلابی که ارزش های درست را احیا کند. امروز ارزش های حاکم بر سینمای ایران ارزش های غرب هستند. تا زمانی که این ارزش ها حاکم است. فساد و بی بند و باری و روابط نامشروع در سینما موج می زند.همین چند وقت پیش بود در یکی از مجلات کارگردان معروفی به بهانه بازیگر کردن دختر جوان وی را مورد تجاوز قرار می دهد.
این است اصول حاکم بر سینمای ایران و تا زبان به نقد باز کنید مهر عقب مانده و بی فرهنگی بر پیشانیت می زنند.اگر نماد فرهنگ برهنگی است پس حیوانات با فرهنگ ترند.اگر نماد فرهنگ روابط بی قید و شرط است پس هم جنس بازان با فرهنگ ترند فرهنگ برهنگی سالهاست بر سینمای ما حاکم است.خروجی سینمای ایران به غیر از فیلم های انگشت شمار اسلامی و انقلابی ان هم در اوج مظلومیت فرزندان انقلاب چه بوده است.
سینمائی که فیلم هایش را با نگاه به اصول حاکم بر جشنواره ی اسکار و کن و…می سازد سینما نیست.سینمای ما ساعتش به وقت هالیوود کوک است و سینمائی که از بودجه ملی ارتزاق می کند و برخلاف همین ملت و ملیت و ارزش های آن فیلم هم می سازد.
کسانی که ادعای روشنفکری و ارتباط با دنیا را دارند باید بهشان یادآور شد.که همان بهشت شما یعنی سینمای هالیوود در خدمت امپریالیسم است و جرات نقد اصول حاکم بر کشور آمریکا را ندارند.
اما ایران جائی که می گویند آزادی بیان نیست. سینماگرانش نه تنها در خدمت فرهنگ کشورشان نیستند بلکه آن را وارونه نیز جلوه می دهند تا بتوانند کف و سوت و جیغ اسکار و کن را بگیرند..این است عمق جاهلیت فرهنگی سینمای ایران که دست به فروختن فرهنگ هم می زند.
باید از ترانه علیدوستی پرسید که شما به لطف این انقلاب و کشور و احترام مردم به اینجا رسیدید حق نداشتید اینگونه رفتار کنید. چرا که شما را نماینده فرهنگ ایران میدانند. آیا این است فرهنگ هزاران ساله ما .این است فرهنگ نماد ملت بزرگ ایران .شما باید رسما از مردم عذرخواهی کنید.
باید تا دیر نشده فکری به حال این جاهلیت مدرن کرد.و گر نه هست و نیست این ملت را در برجام سینمای هالیوود در جشنواره های کن و اسکار خواهند فروخت.
انتهای پیام/ی
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان