مالاریا ، ارمغانی از ورود اتباع بیگانه غیر مجاز به هرمزگان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی هرمز؛ با وجود تردد و ورود بی رویه و غیرقانونی اتباع بیگانه از کشورهای پاکستان و افغانستان، موارد ابتلا به بیماری مالاریا در هرمزگان از 69 مورد سال گذشته بوده است. مالاریا مهم ترین بیماری انگلی و یکی از مسایل مهم بهداشتی تعدادی از کشورها بخصوص کشورهای گرمسیری دنیا است. بیماری مالاریا با نام های دیگری چون پالودیسم، تب و لرز، تب نوبه و تب متناوب نامیده میشود.

بیماری انگلی مالاریا به عنوان یکی از موارد مهم بهداشتی در کشورهای گرمسیری شناخته می شود، اگر چه نزدیک به 60 سال از آغاز طرح موسوم به ریشه کنی مالاریا در کشور می گذرد اما این بیماری همچنان در استان های جنوب و جنوب شرق کشور وجود دارد که عزم جدی مسئولان در حمایت از طرح ملی حذف بیماری مالاریا را می طلبد .

این بیماری به صورت عفونت حاد در بیشتر موارد وخیم و گاهی طولانی و با ویژگی های تب متناوب و لرز، کمخونی و بزرگی طحال و گاه با ویژگی های ساده یا کشنده دیگر خودنمایی میکند. اهمیت این بیماری به خاطر شیوع زیاد و مرگ ومیر قابل توجهاست. انگل مالاریا توسط یک تیره از پشه به نام آنوفل به انسان منتقل میشود که این تیره شامل چندین گونه است.

اگر فردی آلوده به انگل مالاریا در منطقهای وجود نداشته باشد حتی اگر پشه آنوفل در آن منطقه باشد، مالاریا منتقل نمیشود چرا که آنوفل باید فرد مبتلا به مالاریا را نیش بزند تا بتواند این انگل را به فرد دیگری منتقل کند.

مالاریا در کشورهایی مانند افغانستان، پاکستان، آمریکای لاتین و تا حدودی هندوستان به خوبی کنترل نشده است. در این کشورها هم مبتلایان به مالاریا زندگی میکنند و هم آنوفل وجود دارد بنابراین این بیماری به راحتی منتقل میشود.

برای آنکه مالاریا در یک منطقه شایع و بومی گردد، سه عامل اصلی و اساسی و تعدادی عوامل ثانوی مورد نیاز است:

زنجیره انتقال بیماری:

از سه عامل (انگل، ناقل و انسان حساس و پذیرنده بیماری) و تعدادی عوامل ثانوی مشتمل بر ویژگی های فردی و ذاتی (مربوط به انسان، انگل و ناقل) و عوامل محیطی (فیزیکی، شیمیایی، زیستشناسی، اجتماعی و اقتصادی) که تمام آنها روی عوامل سهگانه اصلی و در نتیجه پایداری و برقراری زنجیره انتقال و اپیدمیولوژی بیماری تأثیر دارد.

ویژگیهای همه گیری شناختی مالاریای پایدار: ناقل بیماری با طول عمر متوسط یا زیاد در منطقه وجود دارد، عادت خونخواری ناقل از انسان زیاد است و جهت انتقال بیماری در اکثر ماههای سال حرارت محیط مناسب میباشد. بنابراین هنگام بروز همه گیری در منطقه بعید است افراد از ایمنی نسبی پایدار برخوردار شوند. به استثنای کودکان، تمام مردم نسبت به عفونت مجدد مقاوم هستند. انگل غالب منطقه، پلاسمودیوم فالسیپاروم است. کنترل بیماری مالاریا بسیار مشکل بوده، مبارزه با لارو موثر نمیباشد. با وجود آنکه کانونهای تکثیر لارو، کوچک است، انتقال بیماری ادامه مییابد.

ویژگی های همه گیری شناختی مالاریای ناپایدار: ناقل حیواندوست و طول عمر آن در منطقه کوتاه است، حرارت محیط برای سیر دوره جنسی در اکثر ایام سال نامناسب است، مالاریا در شکل فرابومی یا مزوآندمیک دیده میشود. تغییرهای فصلی بیماری بسیار محسوس است و انگل غالب منطقه پلاسمودیوم ویواکس میباشد. احتمال بروز همهگیری در منطقه زیاد است. کنترل بیماری خیلی آسانتر از مالاریای پایدار است. مبارزه با لارو با کیفیت مناسب خیلی موثر است.

در ایران مالاریا به شکل ناپایدار دیده میشود و فقط در مناطق انتشار آنوفل فلوویاتیلیس پایداری متوسط است، بنابراین مالاریای غالب در ایران پلاسمودیوم ویواکس است.

مالاریای همهگیر: همهگیری بیماری بیشتر در مناطق مالاریای ناپایدار شایع است، یعنی در مناطقی که کوچکترین تغییرها در هریک از عوامل انتقال، تعادل را به هم میزند. در این گونه مناطق، ایمنی مردم در مقابل بیماری ناچیز است و همچنین امکان دارد در ضمن یا تعقیب یک برنامه ناموفق، همهگیری روی دهد.

انتهای پیام/ی