۳۰ درصد جمعیت پایتخت اقتصادی ایران در دستان حاشیه نشینان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی هرمز؛ حاشیه نشینی واژهای است که با شنیدنش کوله باری از چراها، چگونهها، باید و نبایدها و اما و اگرهای بسیاری را باید در مسیری نامشخص به دوش کشید.حاشیهنشینی درهرمزگان به صورت شهرک نشینی در حومهٔ شهرها و همچنین آلونک نشینی دیده میشود.

شهرکهای حاشیه نشینان در اصل شهرکهای روستاگونهٔ درون شهر اما به شکل نا مطلوب و غیر استاندارد هستند. حاشیه نشینی در کنار فقر اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی گاهی اوقات دارای آسیبهای اجتماعی شامل اعتیاد به مواد مخدر، گسترش بیماریهای مختلف نیز هست که خود زمینهای برای آسیبهای دیگری از جمله سرقت و شاید هم جرایمی مانند قتل و غارت است.

برخی کودکان و نوجوانان این مناطق به جای نشستن سر کلاسهای درس و مدرسه به اجبار برای گذراندن زندگی اقدام به کار در خیابان میکنند که خود مسئلهای به نام کودکان کار و خیابان است که این پدیده بامعضلات بسیاری همراه است و در حقیقت حاشیه نشینی همان گونه که از ظاهرش پیدا است قطاری از آسیبهای اجتماعی و مشکلات بسیاری در جامعه امروز است که با آن رو به رو هستیم.

زندگی در مناطق حاشیه ای و فقیرنشین با تمایلات کجروانه پیوندی ناگسستنی دارد ، وضع اجتماعی نامناسب مانند پایین بودن سطح تحصیلات، نبود امکانات تفریحی و سرگرم کننده، داشتن مساکن غیرمتعارف، وجود محیط غیربهداشتی و جمعیت زیاد در خانوار، آبستن آسیب های اجتماعی فراوانی در بندرعباس است. مهمترین این آسیب ها را افزایش جرم در بین حاشیه نشینان می داند.

خانه های سست و لرزان، خشتی یا حلبی، دیوارهای نمور و تاریک، سقف های ترک برداشته و پتوهایی که نقش در را برای ورودی این بظاهر خانه ها ایفا می کند و حریم خصوصی ساکنان این خانه ها را از هم جدا کرده، تمام سهم آلونک نشین ها از زندگی شهری است.

گسترش حاشیه نشینی و افزایش محدوده های بافت فرسوده بندرعباس پایتخت اقتصادی ایران را درمعرض خطرات بسیار ناگواری قرار داده است. بی توجهی به این معضل درآینده پیامدهای ناگواری درپی خواهد داشت.

بندرعباس ازجمله نخستین شهرهایی است که معضل حاشیه نشینی را داخل محدوده شهر و در کمربند شمالی تجربه کرده است. در حال حاضر حدود یک سوم از شهر بندرعباس (12محله) که 30درصد جمعیت شهر را در خود جای داده است جزو محلات حاشیه نشین محسوب میشود. از شهر 7هزار هکتاری بندرعباس، 1700هکتار بافت حاشیهای، 820هکتار بافت فرسوده مصوب و 800 هکتار نیز بافت فرسوده غیرمصوب است که باعث شده شهر بندرعباس بهعنوان یکی از پنج شهر هدف از سوی بانک جهانی تعیین شود و طی دو سال، این بانک برای کمک به ساخت مراکز درمانی، مدرسه، خیابان کشی، احداث پارک، روشنایی معابر در حاشیه بندرعباس اقدام کرد و از سال 85 مسئولیت سازماندهی و استاندارد سازی سکونت گاههای غیررسمی بر عهده سازمانهای متولی در استان قرار گرفت.

حاشیه نشینان بندرعباس بیشتر از روستاهای اطراف به این شهر مهاجرت کرده و مهمترین عامل مهاجرت آنان فقر اقتصادی و عدم منابع درآمدی و معیشتی است. بسیاری از منازل بافت فرسوده فاقد سند مالکیت است و با وجود مهلت دوساله شهرداری برای مالکیت قانونی این منازل، بسیاری از ساکنان محلات بافتهای فرسوده به این امر وقعی ننهاده و نسبت به گرفتن سند مالکیت اقدامی نکردهاند. از این رو حتی سرعت نوسازی بافت فرسوده در بندرعباس به کندی پیش می رود چه رسد به بافت حاشیه ای.

خشکسالیهای طولانی و پیاپی و از بین رفتن مزارع و باغهای کشاورزی در روستاها ، ایجاد مشاغل کاذب، تنوع خدمات، جاذبههای زندگی شهری، فقر اقتصادی و نبود منابع درآمدی پایدار در روستاها و شهرهای کوچک از مهمترین عوامل مهاجرت و شکلگیری پدیدهای بهنام حاشیهنشینی است.

رخورد هنجار ها در خرده فرهنگ های متفاوت شرایط را برای رفتار بزهکارانه آماده می سازد. علاوه بر رویارویی خرده فرهنگ های مختلف، معمولا خرده فرهنگ های ساکنان مناطق حاشیه نشین که پایگاه اقتصادی اجتماعی پایینی دارند با فرهنگ عمومی کلانشهر ها در تضاد قرار می گیرد و جامعه شناسان عمده ترین اعمال بزهکارانه حاصل از بزهکاری را این موارد عنوان می کنند.

ـ سرقت

ـ قتل عمد

ـ نزاع های دسته جمعی

ـ اعتیاد و خرید و فروش مواد مخدر و مشروبات الکلی

رخدادهای مربوط به جرایم ریز و درشت در این شهرک ها خود مؤید این واقعیت تلخ است که آمار جرایم در برخی از این مناطق بالاست و در برخی از اوقات نیز شاهد جنایت های دلخراشی هستیم که مدت ها در اذهان عمومی جامعه باقی می ماند.

انتهای پیام/ی