
به گزارش شبکه اطلاع رسانی هرمز؛ یکی دیگر از مشکلات جامعه که بسیاری از مردم قشر کارگری با آن دست و پنجه نرم می کنند هنوز مشکل بیمه برخی برطرف نشده و دست به دعای سازمان بیمه تأمین اجتماعی نشسته اند تا بلکه آن ها در سهمیه بندی و لیست بیمه شدگان قرار بگیرند.
آنچه که مشهود است این است که برخی کارفرمایان رغبت نمیکنند که سهم بیمه کارگران خود را پرداخت کنند و این موضوع ما را ملزم میکند از حقوق این قشر دفاع کنیم.
بیش از هزارن کارگر در حال حاضر منتظر اعلام سهمیه سازمان تأمین اجتماعی برای انجام کارهای بیمه ای خود هستند، لیکن محدودیت بودجه و نبود منابع مالی لازم باعث شده بیشتر این افراد ماهها و بلکه سالها پشت نوبت بمانند تا اگراعتباری اختصاص یافت و سهمیهای تعیین شد آنها نیز بیمه شوند.
با توجه به مشکلاتی که مطرح شد تعداد بسیار زیادی از کارگران ساختمانی حائز شرایط بیمه، متاسفانه تحت پوشش بیمه قرار نگرفتند از این رو همین موضوع در حال حاضر مشکلاتی را برای آنها به وجود آورده است، اینکه چطور برخی از کارگران که سالها در بخش ساختمان مشغول به کار هستند و با شرکت در آزمون به هزار زحمت کارت مهارت میگیرند ولی نمیتوانند بیمه شوند باعث تأسف است.
سازمان تامین اجتماعی موظف است همه کارگران ساختمانی را بیمه کند البته سهمیهای به استانها اعلام شده است که جمعیت یکی از شاخصهای آن است و بر این اساس سهم هر استان برای بیمه کردن این قشر متفاوت است.
کاهش ساخت و ساز در کشور و برخی مسائل دیگر سبب شده سازمان تأمین اجتماعی نتواند منابع مالی بیشتری را وصول کند و به تبع آن کمبود بودجه و محدودیت مالی نیز برشمار بیمه کارگران ساختمانی سایه انداخته است به طوری که هماکنون در خیلی از استانها تعداد زیادی از کارگران ساختمانی در نوبتند و هربار که به شعب تأمین اجتماعی مراجعه میکنند با جواب سهمیه نداریم مواجه میشوند که بیمه کارگران ساختمانی به معضلی تبدیل شد.
گزارشها نشان میدهد بیش از 50 هزار نفر با مدارک جعلی و از طریق راههای غیرقانونی خود را در فهرست بیمهu2009شدگان کارگران ساختمانی قرار دادهاند که با بررسیها و بازرسی های به عمل آمده از سوی سازمان تأمین اجتماعی این افراد حذف شدند و سهمیه آنان به افراد واجد شرایط و مشمول داده شد.
علاوه بر مشکلات معیشتی، متاسفانه تغییر زودهنگام مدیران عامل سازمان تامین اجتماعی و همچنین تغییر چندین بارهی اساسنامه سازمان تامین اجتماعی بدون تامین نظر شرکای اجتماعی در دولت نهم و دهم، این سازمان را به سوی دولتی شدن سوق داده و بیمه شدگان را با مشکلاتی همچون افزایش هزینههای درمانی، دارو، تجهیزات پزشکی و کمبود تختهای بیمارستانی روبه رو کرده است.
علاوه بر این تعداد 15درصد از کارگران نیز بیمه مستمر ندارند و پس از اینکه به محل جدید برای کار کردن میروند حدود 2-3ماه بدون بیمه مشغول به کار میشوند. این در حالی است که در قانون کار چنین موضوعی وجود ندارد و کار کردن به صورت آزمایشی نیز باید با بیمه صورت گیرد.
کارگران مانند تمام اقشار جامعه حق بیمه پرداخت میکنند اما قوانین بیمه ای چندان حامی آنها نیست. متاسفانه کارگران پروژهای و نیروهای شرکتی مشمول دریافت بیمه بیکاری نیستند و به همین دلیل مشکلات عدیدهای برای این قشر که بخش اعظم جامعه کارگری کشور را شامل میشوند، ایجاد شده است.
انتهای پیام/ی
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان