افزایش دستمزد یا افزایش قیمتها

به گزارش شبکه اطلاع رسانی هرمز؛در حالی که جامعه کارگری دوسوم جامعه را تشکیل می دهد و نیازهای خاص خود را دارد دولت نسبت به این قشر توجه لازم را مبذول نکرده و با افزایش های ناچیز در دستمزد و مزایا نیازهای آنان را فراموش کرده است.

کارگرانی که اقتصاد کشور بی شک به وجودشان وابسته است و اگر نبود دستان توانمند ومتعهد این زحمت کشان قطعا چرخهای نیم بند اقتصاد نیز می خوابید و وابستگی صددرصدی را به خارج و واردات ایجاد می کرد. کارگرانی که در گرمای 50درجه وسرمای زیر صفر در سخت ترین شرایط معادن زیرزمینی و روزمینی در استانهای گرم و سرد کشور در حال تلاش و کسب روزی حلال هستند چشمشان به دستان با سخاوت دولتمردان و نمایندگانی است که دستمزدشان را نه ایده ال و عالی بلکه بگونه ای تنظیم نمایند که پایان ماه شرمنده چشمان نم زده فرزندانشان نشوند.

سال 94 در حالی تمام شد که مسئله افزایش دستمزدها در کش وقوسهای موافقت و مخالفتهای فراوانی ناتمام ماند و بحث به سال جدید کشانده شد . افزایش ناچیزی که مخالفتهای شدید گروههای کارگری را در پی داشته و مانورهای خبری و رسانه ای برروی افزایش دستمزدها موجب ترغیب بازاربه افزایش نرخهای کالا و خدمات شده است .

افزایشی که هیچ منفعتی برای کارگران و حقوق بگیران نداشته و بیشتر موجب گرانی و تورم در جامعه می شود ، حداقل دستمزدی که سال 95 برای کارگران مشخص شده است 812 هزار تومان حقوق کارگرانی که تمام سال در حال خدمت و تلاش برای چرخاندن چرخهای اقتصادی کشور هستند چگونه می تواند جوابگوی نیازهای معیشتی خانواده ها باشد درحالی که خط فقر در کشور بنا به شاخص اقتصادی هر سال و هر شش ماه یکبار تغییر کرده وبنابه آخرین تغییرات 3ملیون تومان برای خانواده 4نفره مشخص شده است .

افزایش دستمزدهایی که سال 95 اعلام شده است به هیچ وجه پاسخگوی نیازهای زندگی روزمره نبوده و کارگران بایستی در اندیشه های شغل دوم ویا سوم باشند تا بتوانند به حداقل نیازهای خانواده پاسخ بدهند ؛ جای سوال از سندیکاهای کارگری و کارفرمایی است که چرا با توجه به نرخهای افزایشی تورم و اوضاع اقتصادی کشور اقدام به تعیین دستمزدها نکرده و نسبت به حداقل احتیاجات جامعه کارگری کشور که تعداد شان هم کم نیست دستمزدها را تغییر نمی دهند؟

این روزها کارگران در سراسر کشور نگران اینده ای هستند که مبهم و نامعلوم بوده و نمی دانند چگونه ماههای اینده را با این حداقل حقوق و مزایا سپری کنند و چگونه از پس هزینه های فرزندان و زندگی برخواهند آمد؟

هرساله این روزها ایام تشویش و نگرانی جامعه کارگری است تا افزایش دستمزدها چگونه خواهد بود و چطور باید جوابگوی حداقلهای زندگی شان باشد ؟ کاش اندکی صبورانه تر و منصفانه تر دستمزدها بسته می شد و نیازهای این قشر هم در جدول حقوق و مزایا دیده می شد .

انتهای پیام/ی