وحشت اروپایی ها از ارتباط سوئیفتی با ایران

به گزارش شبکه اطلاع رسانی هرمز؛ به نقل از ندای ساحل، دو روز پیش عباس عراقچی رئیس ستاد اجرای برجام در وزارت امورخارجه در مصاحبه ای با صداوسیما در خصوص اتصال به سوئیفت گفت: اکنون سوئیفت مجاز شده است که با ایران کار کند و باز شدن آن نیز چهار هفته طول کشید.

این گفتگو باعث شد که امروز ساختمان شیشه ای بانک مرکزی درب اتاق سوئیفت خود را به روی خبرنگاران باز کند و یک تراکنش واقعی را با اتصال به سوئیفت به نمایش بگذارد.

سوئیفت ( SWIFT) که مخفف کلمات(Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication) همان جامعه جهانی ارتباطات مالی بین بانکی است که با تفاهم و توافق ۲۳۹ بانک از پانزده کشور اروپایی و آمریکای شمالی در ماه مه سال ۱۹۷۳ میلادی راه اندازی گردید.

اولین هدف سوئیفت جایگزینی یک روش یکپارچه و استاندارد بین المللی برای تبادل مالی و حذف روشهای ارتباطی غیر استاندارد کاغذی و یا از طریق Telex بود. در حال حاضر بیش از ۷۰۰۰ مؤسسه در ۱۹۷ کشور جهان عضو آن انجمن میباشند. در سال ۲۰۰۱ بیش از 1.5 بیلیون پیام از طریق سیستم سوئیفت در سطح جهان مبادله گردیدهاست.

مرکز اصلی شبکه سوئیفت در کشور بلژیک بوده و طبق قوانین آن کشور عمل مینماید و کشورهای آمریکا، هلند، انگلیس و هنگ کنگ به عنوان مراکز پشتیبان اعضا فعالیت دارند. سوئیفت در هر کشوری داری یکSAP یعنی نقطه دسترسی به سوئیفت میباشد که توسط مؤسسه سوئیفت کنترل میشود. در ایران SAP در بانک مرکزی واقع گردیدهاست.

سیستم سوئیفت جهت ارسال و دریافت هرگونه پیام ارزی در بین واحدهای ارزی بانکهای داخل کشور و بانکهای خارج از کشور مورد استفاده قرار میگیرد. در حال حاضر تمام بانکهای داخلی ایران از طریق خطوط Leased و یا ماهواره به مرکزSAP در بانک مرکزی متصل بوده و از طریق سیستم ماهوارهای پیامها را برای بانکهای خارج از کشور ارسال مینمایند.

این سیستم جهت سرعت بخشیدن به انجام معاملات ارزی و جلب رضایت مشتریان و همچنین هماهنگی تمام عملیات ارزی در سطح جهانی با استفاده از یک نرمافزار استاندارد مورد توجه واقع گردیدهاست.

بدون سوئیفت تجارت جهانی و سرمایهگذاری کندتر، پرهزینهتر و غیرقابل اعتمادتر میشود. اما پرفایده بودن این شبکه آن را به ابزاری برای اعمال تحریمهای بینالمللی تبدیل ساخته است.

اما چیزی که در این میان حائز اهمیت است عدم ارتباط گیری بانک های بزرگ دنیا از طریق سوئیفت با بانک های ایرانی است و عملاً استفاده از آن سود چندانی ندارد. از طرفی کمپانی های بزرگ هم تمایلی برای فروش اجناس خود از طریق بانک واسطه ندارند و این ها همه از مشکلات تجار بزرگ ایرانی محسوب می شود و ریشه در وحشت اروپایی ها در ارتباط سوئیفتی با ایران دارد زیرا ممکن است با واکنش خشن امریکا مواجه شوند.

انتهای پیام/ی