
به گزارش شبکه اطلاع رسانی هرمز به نقل از پایگاه اطلاع رسانی ندای ساحل، پارکور ورزشی است هیجان انگیز و خطرناک که بیشتر نوجوانان و جوانان را به سمت خود جلب کرده است.
پارکور (به فرانسوی: Parkour) یا هنر جابجایی (به فرانسوی: L”art du déplacement) یا شهرنوردی است که داوید بل، بنیان گذار پارکور در فرانسه می گوید: جنبهٔ فیزیکی پارکور، غلبه کردن بر تمامی موانع پیش روست، درست مانند این که در شرایط اضطراری گیر کرده باشید. پارکور فقط صرف حرکات نیست، بلکه مجموعه ای هدفمند و دارای فلسفهٔ خاص خویش است. پس هدف پارکور، رسیدن به مقصد با استفاده از کاراترین، روان ترین و مستقیم ترین مسیر و مناسب ترین حرکات است که می تواند شامل دویدن، پریدن، بالا رفتن و خزیدن باشد.
پارکور از زمانی که انسان نیاز به شکار کردن و شکار نشدن داشته، وجود داشته است و انسان ها به طور طبیعی گستره ای قابل توجه از حرکات و حالات ممکن را برای گذشتن از موانع به وجود می آورد. از آن گذشته، کودکان به سهولت و صورت بدیع و با نشاط حرکت می کنند، ولی ما هنگامی که شروع به حرکت آگاهانه می کنیم، آن ویژگی را از دست می دهیم. افراد زیادی در طول تاریخ بر روی حرکت انسان و بهبود آن کار کرده اند.
اولین نشانه از حضور پارکور به صورت حرفه ای در ایران، حضور امیرحسین ایمانی و کوشا فتحی نژاد در مستند سال ۲۰۰۳ لندن بپر (به انگلیسی: Jump London) بود و هدف این فیلم نشان دادن گسترش پارکور در دنیا بود، برای همین منظور از گروه های مطرح و فعال پارکور در دنیا تقاضای همکاری نمودند و گروه irPk که بعدا به رها تغییر نام داد نیز در این پروژه همکاری کرد.
جدا از حرفه ای شدن در حرکات، قسمت اصلی آموزش و تمرین صحیح پارکور، توانایی غلبه بر ترس و استفاده از آن در زندگی است، چرا که ابتدا باید بتوان بر ذهن و تفکر خود چیره شد تا توانایی حرفه ای شدن در پارکور در ما بوجود آید. کسانی که پارکور تمرین نمی کنند معمولا دربارهٔ آین موضوعات چیزی نشنیده یا ندیده اند؛ در صورتی که به گفتهٔ بنیان گذار این هنر، «فلسفه» جزء درونی پارکور است.
پارکور وسیله و تجهیزات خاصی احتیاج ندارد و تراسورها معمولا لباس های ورزشی یا معمولی سبک و راحت می پوشند . تنها چیزی که توصیه شده است یک کفش ورزشی سبک با چسبندگی زیاد است و بعضی از تراسورها از مچ بند برای محافظت از مچ هایشان استفاده می کنند و برخی نیز از دستکش های نازک ورزشی برای حفاظت از کف دستهایشان استفاده می کنند که به علت کم کردن چسبندگی و حس باعث موضع منفی بعضی از تراسورها می شود.
انتهای پیام/ی
- - , .
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان